Her 10 Kasım sabahı, saat dokuzu beş geçe, birbirini hiç tanımayan insanlar aynı sessizlikte buluşuyor. Kimi işe giderken duruyor, kimi okul bahçesinde başını eğiyor. Bir çocuk, o sabah herkesin neden birden sustuğunu merak ediyor. Belki akşam eve döndüğünde soracak. Belki yıllar sonra, o bir dakikanın anlamını kendi çocuğuna anlatacak.
Bugün milyonlarca insan Atatürk’ü hiç görmeden seviyor. Elini sıkmadık, sesini ancak kayıtlardan duyduk. Yine de bir fotoğrafına baktığımızda aile albümünden tanıdığımız bir yüze bakar gibi hissediyoruz. Çoğumuz onu önce büyüklerimizin anlattıklarıyla, okulda okuduğumuz ilk şiirle, bir 10 Kasım sabahı yanımızdaki yetişkinin gözlerinde gördüğümüz hüzünle tanıdık. “Atamız” demeyi de böyle öğrendik.
Atamızın vefatı, 1938’de Türkiye’nin sınırlarının çok ötesinde yankı buldu. 11 Kasım’da Belgrad’da Politika gazetesini açanlar, ilk sayfada yeni Türkiye’nin kurucusu Gazi Kemal Atatürk’ün Dolmabahçe Sarayı’nda son nefesini verdiğini okudu. Aynı gün, dünyanın öbür ucunda, Yeni Zelanda’nın Northern Advocate gazetesi vefat haberinde ondan “Türkiye’nin Babası” diye söz etti. Atamızın ardından, birbirinden binlerce kilometre uzakta basılan gazetelerde bu satırları okumak, aradan 88 yıl geçse de insanı duygulandırıyor.
Ben o eski gazete sayfalarına bakarken bir de bugün söylenen “Atam” sözünü düşünüyorum. O kelimede, bağımsızlığını kazanmış bir milletin gururu ve kendisinden sonraki kuşaklara güvenmiş bir lidere duyduğumuz minnet var. Bir de hiç karşılaşmadığımız birini özlemenin, tarif etmesi güç duygusu.
İzinden yarına derken, Cumhuriyet’i bizden sonrakilere nasıl bırakacağımızı düşünüyorum. Bir çocuğun sınıfta soru sormaktan çekinmemesi, bir genç kızın hayalini kurduğu mesleğe adım atarken önünde sırf kadın olduğu için bir kapının kapanmaması, bir yurttaşın hakkını ararken sesinin duyulacağını bilmesi… Atatürk’e duyduğumuz minnet, bunları mümkün kılmak için üstlendiğimiz sorumlulukta karşılık buluyor.
Bu 10 Kasım’da, saat dokuzu beş geçe, bir kez daha duracağız. O bir dakika sona erdiğinde çocuklar sınıflarına, biz de işlerimize döneceğiz. Yıllar sonra o çocuklara 10 Kasım’ı anlatırken, Cumhuriyet’in bize neler kazandırdığını hatırlamak kadar, onu yaşatmak için neler yaptığımızı da anlatabilmeyi diliyorum.
Cumhuriyetimizin kurucusu Ulu Önderimiz Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü sevgi, saygı, rahmet ve minnetle anıyorum.
