Babalar Günü, çoğu zaman duygularını gösteremeyen ama sevgisini omuzlarındaki yükle taşıyan babalara bir vefa günü.
Bir evin sessiz gücüdür baba.
Çoğu zaman sevgisini sözle değil, sabahın köründe işe giden ayaklarıyla, ailesi için taşıdığı yükle gösterir.
Babalar Günü, işte bu sessiz fedakârlığı hatırlamak için var.
Bir baba, evladının önündeki taşları kaldırmak için çoğu zaman kendi yorgunluğunu gizler, kendi hayallerini erteler.
Onun sevgisi gösterişsizdir; ama arkanı döndüğünde her zaman orada, seni koruyan bir dağ gibi durur.
Hayatın telaşı içinde babalarımızla konuşmayı, onlara vakit ayırmayı çoğu zaman erteleriz.
Oysa bir babayı en çok mutlu eden şey, evladının hâlini hatırını sormasıdır.
Bir telefon, bir ziyaret ya da sadece yanında geçirilen sessiz bir vakit, onun için en değerli armağandır.
Babası hayatta olanlar bu kıymeti bilmeli; olmayanlar ise o sessiz gücün ne demek olduğunu en iyi anlayanlardır.
Kıymet, elimizdeyken bilinmeli.
Tüm babaların, evlatlarına güç veren o sessiz kahramanların günü kutlu olsun.
